ก่อนอื่น
สุขสันต์วันเกิดอสุม่า สุขสันต์วันเกิดอิงัว สุขสันต์วันเกิดโซลจี้
และสุขสันต์วันเกิดทุกคนที่เกิดในช่วงที่ผ่านมาก่อนหน้านี้
ต้องขออภัยที่ไม่สามารถทำอะไรให้เป็นพิเศษได้
เพราะเอาชีวิตให้รอดยังยากแล้ว 
 
 
วันนี้มีโอกาสได้เล่นเน็ต
เลยแอบเข้ามาอัพเดทชีวิต..555เปิดๆปิดๆบลอคอยู่อย่างนี้
 
 
ชีวิตตอนนี้ในหัวมีแต่คำว่ารับน้องกับงาน
  
เครียดจนไปยืนทำหน้าอึนแบบไร้ความรู้สึกในแถวอ่ะ แต่น้ำตาไหลทีละหยด
ไม่มีสูดน้ำมูกไรทั้งนั้นอ่ะ เฉยมาก แต่น้ำตาไหล 
เป็นไอเดียมาวาดดราม่าได้เลยนะฉากนี้
 
(สงสัยว่าแค่กลั้นไม่อยู่หรืออะไรรึเปล่า ไม่รู้สิ แทบจะไม่รู้สึกตัวแล้วตอนนั้น)
 
เวลาเราโมโหหรือเครียด
มีแต่คนรังเกียจ ไม่ยอมเข้าใกล้
  ทำไมก็ไม่รู้
 ปกติสต๊าฟจะวนเวียนมาแถวๆเราบ่อยมาก หลายคนด้วย
 
 แต่วันที่โดนรุ่นพี่ทั้งคณะหลอกว่าได้รุ่นแล้ว
เราโมโหมาก ยืนทำตาขวางเฉยๆไม่ได้แสดงอาการอะไรนอกเหนือจากนั้น
ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้กุเลย เลิกแถวแล้วเพื่อนยังหนี 555
แย่นะ 
 
 
ใต้หอ6หญิงกลายเป็นหอหลังที่2
ป้ายชื่อโดนทำใหม่เป็นครั้งที่7แล้ว
สมุดก็ครั้งที่5รึเปล่านะ
 
คือมีผู้ปกครองร้องเรียนนะ แต่สโมนศ.ก็บอกว่า เออเนี่ย
วันปฐมนิเทศก็ให้เซ็นอนุญาตให้ลูกตัวเองเข้ารับน้องแล้วนี่
 ทุกปีไม่เห็นมีแบบนี้
 
คือปีนี้มันมีกฎรับน้องของปี53ออกมาไง
แล้วตอนปฐมนิเทศของคณะสโมก็เอากฎนั่นอ่ะให้ผู้ปกครองดู
แต่จริงๆแล้วอ่ะนะ คณะเราไม่ได้ทำตามนั้นซักอย่าง...
เช่น ห้ามรับน้องเกิน3วันต่ออาทิตย์ ห้ามเกิน2ชม3ต่อวัน
(แม่มรับทุกวันแถมกว่าจะเลิกก็ปาไปสามทุ่ม วันไหนว่างก็มีบาสมีบอล สรุปไม่มีเวลาว่าง)
 
บางวันก็ไม่ได้นอน นั่งทำงานกันอยู่ใต้หอ6หญิง
นอนกลิ้งเกลือกบนพื้น ตื่นมาก็ไม่ได้อาบน้ำเพราะสต๊าฟนัด6โมงเช้่า
 ก็ปลุกกันตีห้าแล้วไปกั้นทั้งอย่างนั้น
 
เราไม่ได้กลับหอสามคืนติดแล้ว
 มีสกิลพิเศษเป็นสกิลติดตัว คือนอนที่ไหนก็ได้แล้วก็ไม่อาบน้ำได้3วัน
ช่วงแรกๆตอนโดนทิ้งงานหรือด่างานแรงๆก็มีแอบเสียใจร้องไห้กันบ้าง
 
ทำไมหลังๆมาโดนทิ้งทีแต่ละคนปลงๆไงก็ไม่รู้
 
คือสต๊าฟชอบกำหนดกำหนดส่งกับขอบเขตที่มันเป็นไปไม่ได้
และคืนนึงเราจะมีของที่ต้องทำเยอะมาก
เช่น สมุดป้ายชื่อ+ลายเซ็นต์รุ่นพี่70ลายเซ็นต์ จำให้ได้ด้วย
จำชื่อจริงชื่อเล่นจำรหัสเพื่อนทั้งคณะ เข้าแถวให้ได้ใน70วิ
ทำของที่ระลึกให้เภสัชสัตตะในงานกีฬา ซ้อมการแสดง5การแสดง
 
วันที่ต้องเสร็จส่งวันเดียวกัน คืออีกวันถัดไป 
เลิกแถว3ทุ่มครึ่ง หอหญิงปิด4ทุ่ม
ช่างเหี้ย ไม่นอนก็ได้วะ 
 
แล้วงานหลักของพวกเราก็ค่อนข้างยาก+หนักสำหรับเรามาก
เพราะเราไม่เก่งมั้ง...พื้นฐานไม่แน่นเท่าคนอื่น
เรามีเรียนสตู3วัน บ่ายสองครึ่งถึงหกโมงครึ่ง
 
วันจันทร์ส่้ง+วิจารณ์งาน
วันพุธบรรยาย สั่งงานการบ้าน+งานสตูของวันศุกร์
วันศุกร์ทำงานสตูส่ง
วันจันทร์เอาการบ้านไปส่ง
 
ต้องทำแฟ้มเลคเชอร์กับรายงานวิจารณ์ของวันจันทร์ด้วย
 
เป็นลูปแบบนี้ ไม่มีครั้งไหนที่จะไม่มีงาน
 เพราะฉะนั้น
ทุกอย่างจะเข้ามาอัดกันอยู่ในหัว
 
 ตอนนี้แขนขาหลังเดี้ยง สภาพเหมือนศพ
ปกติก็ไม่เคยเป็นโรคอะไรสารพัดแบบนี้นะ เป็นลมยังแทบไม่เคย
 เดี๋ยวนี้แทบจะวันเว้นวัน(แต่หลังๆก็ทนได้มากขึ้น)
 เป็นความดันต่ำด้วยแฮะ(ตั้งกะเมื่อไรวะ)
 
อาจจะเป็นเพราะไม่สบายแล้วไม่ได้พักมากกว่า
สำคัญที่สุดคือการพักผ่อนไม่ใช่ยา
 ในเมื่อได้กินแต่ยาแต่ก็ยังอดนอน ก็คงไม่หายหรอก ทรุดลงเรื่อยๆมากกว่า
 
แต่ในเมื่อไม่เป็นอะไรมาก ก็คงทิ้งเพื่อนไม่ได้
เพื่อนหลายคนเข้าโรงบาลยาว บางคนก็ไปรักษาตัวอยู่กรุงเทพ
 
 
เพราะคณะเราเป็นคณะสายออกแบบมั้ง
ความเคร่งคงไม่มากเท่าวิจิตร
แต่ความถึกคงพอกัน
 

 
ก็นะ
จุดประสงค์ของการรับน้อง จุดประสงค์ของแต่ละการกระทำ
เรารับรู้นะ ว่าสต๊าฟตอนนี้โคตรรักพวกเรา
(ซึนได้โหดจริงๆ)
 แต่เอาจริงนะ มันเหนื่อย มันเครียด มันไม่เกี่ยวกันอ่ะ
ในสภาวะ ในสถานการณ์แบบนั้น ถึงจะรู้อยู่แก่ใจ
มันก็เหนื่อย มันก็เครียด
 
รู้สึกทึ่งกับรุ่นพี่ทุกคนที่ผ่านมันไปได้จริงๆ 
 
**********************************************

 
ป.ล. เป็นไปได้อย่าพยายามเอาเด็กเตคเป็นแฟนเลย 55555(ล้อเล่นน่า)
ป.ล.2 แต่เพื่อนเราโดนแฟนงอนมาสองอาทิตย์แล้วเพราะไม่มีเวลาให้ 55555555555
 
ป.ล.3
 
ขอถามครับ
 
เพื่อนพวกคุณครับ
มาจากต่างจังหวัด ยังไม่เคยเจอหลินปิงเลยครับ
เป็นเพื่อนกันยังไง เด็กเชียงใหม่ไม่คิดจะพาเพื่อนไปดูเหรอครับ
 
...............................
เอาจริงง่ะ...
 

Comment

Comment:

Tweet

โหดง่ะsad smile sad smile
สยองเลย

ไม่อยากเจอเลยแฮะ=A=;;

#10 By PURIN_★_KITSUNE on 2010-06-14 17:19

ที่หมึกเป็นงี้... เพราะ .... หมึกไม่กินผัก...
อย่าเพิ่งมอดนะหมึก อย่าแปลงร่างเป็นหมึกเน่าด้วย =A=

#9 By Sarenai on 2010-06-14 14:39

=w=" เหมือนอ่านชีวิตตัวเองตอนปีหนึ่งเลยุว้ย

ยังไงก้สู้ๆเน่อ อย่าเครียดมาก เจอมาเหมือนกัน เข้าทุกวันเลิก 3 ทุ่มเนี่ย

#8 By mikatsuki on 2010-06-14 04:13

เอกลุงก็รูปแบบเดียวกันแต่ความโหดคนละเบอร์เลยหลาน

สู้ต่อไป เดี๋ยวมันก็ผ่านไปเหอะ

#7 By Gathering Urza on 2010-06-13 23:43

สู้ๆเว้ย เท่าที่เล่ามารู้สึกจะเน้นแม่งโหดซะส่วนใหญ่สินะเนี้ย ยังไงก็อย่ายอมแพ้เข้าล่ะ

ดูแลสุขภาพหน่อยสิแวร๊ อย่างน้อยๆก็หาเวลางีบแม่งเหอะ เป็นห่วงนะเนี้ย

ขอให้ผ่านพ้นการรับน้องไปได้เร็ววันนะเออ
ขอบคุณนะจ๊ะตัวเองหมึก (คนเกิดวันนี้มากมายขริงๆ)

สู้ๆนะ ถ้าหมึกผ่านไปได้ หมึกจะแกร่งกว่าเราอีก

#5 By SAMMON on 2010-06-13 21:51

กฎมีไว้แหกสินะรุ่นพี่sad smile
ฟังแล้วเหนื่อยแทน ยังไงก็พยายามพักผ่อนมากๆนะฮะ
แอบงีบหลับระหว่างกินข้าวก็ยังดีsad smile
(มีใครทำได้มั่ง? รึเก๊าทำได้คนเดียวsad smile )

#4 By ~killau~ on 2010-06-13 21:08

sad smile ฟังแล้วเครียดแทน
แล้วจะออกกฎมาใหม่ทำไม ในเมื่อไม่คิดจะรับน้องตามนั้น...อึก...

สู้ๆนะคะมายะนี่จัง
พี่เราก็เรียนเตค(แต่เป็นจุฬา)
มันก็โทรมแถมบ่นจะเป็นจะตายอยู่

ขอให้ผ่านมันไปให้ได้ สู้ๆเน่อออออ

#3 By ※ BrightSM ※ on 2010-06-13 19:54

เป็นช่วยชีวิตที่เจอกันเกือยทุกคนอ่ะน้ออ
สู้ ๆจ้า

#2 By Nu~Nan on 2010-06-13 18:32

บอกไปเลย ไม่มีค่าตั๋ว พี่ออกให้ที confused smile

#1 By เม็ดบ๊วย on 2010-06-13 18:09